IP-klassen staan op vrijwel elke specificatie voor buitenverlichting, maar slechts weinigen begrijpen ze echt. De twee cijfers beantwoorden twee verschillende vragen; ze door elkaar halen is de reden dat armaturen water binnendringen.

Het eerste cijfer heeft betrekking op bescherming tegen vaste stoffen en stof, met een bereik van 0 tot 6; het tweede cijfer heeft betrekking op waterdichtheid, met een bereik van 0 tot 8. Daarom betekent IP65 stofdicht en bestand tegen sproeiwater; IP66 betekent stofdicht en bestand tegen krachtig sproeiwater; IP67 betekent stofdicht en bestand tegen kortstondig onderdompelen. Let op wat ze geen van alle beloven: continu onderdompelen, en duurzaamheid in de loop van de tijd.

De tweede helft van de zin is juist het punt waar specificaties het meest optimistisch worden. Het IP-niveau beschrijft de prestatie van een nieuw monster onder testomstandigheden; het zegt niets over hoe de afdichtingsring presteert nadat deze twee zomers aan uv-straling is blootgesteld, en ook niet of de kabelverbindingen op de productielijn daadwerkelijk met het voorgeschreven aanhaalmoment zijn vastgedraaid. Bij buiten- en industriële installaties komt waterinsijpeling gewoonlijk via de kabelinvoer of de afdichting, niet via het materiaal zelf.

Selectieadvies: voor kustgebieden en regenachtige streken verdient IP66 de voorkeur, met een goedgekeurde ademklep; voor omgevingen met spuitwerk is IP66 of hoger nodig; voor armaturen die na een storm in accumulerend water kunnen komen te staan, is het eerlijke antwoord IP67 in combinatie met verhoogde montage. Vraag altijd om het testrapport en vraag duidelijk op basis van welke norm dit is.