Wandlampen en paaltlampen verzorgen het grootste deel van de visuele uitstraling in een buitenverlichtingsplan, maar zijn juist ook de twee productcategorieën die het vaakst alleen op uiterlijk worden gekozen. Functionele vragen moeten eerst worden beantwoord: hoe de hoogte en onderlinge afstand van paaltlampen op elkaar moeten aansluiten, en hoeveel licht een wandlamp omhoog mag stralen.

Paaltlicht heeft een eenvoudige vuistregel. 600 mm is de "markeerder" — die bakent de rijbaangrens af en verlicht wat direct onder je voeten ligt. Bij 800 mm begin je echt een looppad te verlichten. 1000 mm is al genoeg om een groter gebied te bestrijken en is de gebruikelijke keuze voor de randen van opritten en pleinen. Om een aaneengesloten lichtband te vormen, neem je de onderlinge afstand ongeveer 3–4 keer de hoogte; bij een grotere afstand leest het hele armatuur zich als losse lichtvlekken in plaats van als één doorlopende route.

Het belangrijkste onderscheid bij wandlampen is of ze alleen naar beneden schijnen of zowel naar boven als naar beneden. Modellen die alleen naar beneden schijnen of met een lichtkap houden het licht op nuttige plaatsen zoals de grond en vermijden het deel dat naar boven schijnt – en juist vanwege lichtvervuiling beperken veel Europese steden nu opwaarts licht. Modellen die zowel naar boven als naar beneden schijnen blijven geschikt voor gevels en landschapsmuren, waar het opwaartse licht juist de bedoeling is.

Deze twee soorten producten staan het hele jaar in de open lucht. Daarom is op beschutte plaatsen minimaal IP54 nodig, en op muren aan zee of volledig onbeschut IP65; controleer tegelijk de specificaties van de oppervlaktebehandeling — het moet poedercoating zijn die geschikt is voor langdurige blootstelling aan de zon, niet een verf van binnenkwaliteit.